و تعالى به حكم آيهء وافى هدايهء إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ . . . « 1 » الآيه ، از جميع عيوب پاك گردانيده ، كرد . من اميدوارم از حقّ عزّ و علا كه در اين معركه به شمشير خونريز ما آن ظالم مردود را با متابعانش هلاك گرداند . القصّه ؛ بعد از اين سخن ابراهيم با اهل عراق بر ايشان حمله آوردند . هر دو گروه از طلوع خورشيد تا قريب به شام از روى جدّ و اجتهاد كشش و كوشش مىنمودند تا آنكه وقت شام لشكر ابن زياد فرار بر قرار اختيار كرده روى به گريز نهادند و اهل عراق تعاقب ايشان نموده جمعى كثير از ايشان را به قتل رسانيدند ، چنانچه صاحب روضة الصفا نقل مىكند كه به روايت ابو لمؤيّد خوارزمى هفتاد هزار كس در اين واقعه از اهل شام به قتل رسيدند و ده هزار و ششصد كس مجروح گشته روى به گريز آوردند . بعد از شام ابراهيم بن مالك شخصى را ديد بر كنار فرات كه دستار حرير بر سر بسته و جوشن ملوكانه پوشيده به اضطراب تمام مىرفت . ابراهيم به وى رسيده شمشيرى [ 133 الف ] بر وى انداخت كه دو نصف درست شده از اسب درغلطيد . روز ديگر ابراهيم با مقرّبان خود گفت : من دوش يكى از مخالفان را كه بوى مشك از وى مىآمد و اسب تازىنژاد در زير ران داشت در كنار فرات « 2 » به ضرب شمشير انداخته‌ام كه دستهاى او به جانب مشرق و پايهايش به جانب مغرب [ افتاد ] . گمان من آن است كه او ابن زياد باشد . پس جمعى به تفحّص آن رفته ، يافتند كه ابن زياد است كه به جهنّم و اصل شده . القصّه ؛ سر او را از بدن جدا كرده پيش ابراهيم آوردند و بدنش را در آتش انداختند . ابراهيم پيشانى خضوع بر زمين نهاده سجدهء شكر به جاى آورده گفت : هزار شكر بخشندهء بىمنّت را كه توفيق ارزانى داشت تا چنين ملعونى را به قتل رسانيدم . و روايتى ديگر آنكه چون ابراهيم اشتر در آن تاريكى ابن زياد را به تيغ بىدريغ از اسب درانداخت ، غلام خود را گفت : فرود آى و سر اين لعين را از تن جدا كن . غلام گفت : ايّها الامير تو چون مىدانى كه ابن زياد است ؟ ابراهيم گفت : من مىدانم كه آن ملعون پيوسته مشك با خود مىداشت . و الحال بوى مشك از شمشير به مشام من مىرسد . القصّه ؛ چون ابراهيم بر اعدا ظفر يافت سر ابن زياد ، حصين بن نمير ، شرحبيل ذى الكلاع ، ربيعة بن مخارق و سرهاى اعيان شام [ را ] نزد مختار به كوفه فرستاد و شيعيان از اين صورت مستبشر و خرّم گشته مراسم شكر الهى به جاى آوردند و نذور به مستحقّان رسانيدند . و در روضة الصفا منقول است كه پيش از رسيدن خبر فتح ، مختار مىگفت كه عنقريب

--> ( 1 ) . احزاب ، 33 . ( 2 ) . محلّ دقيق كشته شدن ابن زياد را ساحل رودخانه خازر ، واقع بين اربل و موصل ، نوشته‌اند .